Coraz więcej dzieci boryka się z problemem otyłości. Podstawowym powodem występowania nadprogramowych kilogramów u dzieci jest niewłaściwa dieta. Jednak nie zawsze przyczyna tkwi w złym odżywianiu dziecka i dostarczaniu mu zbyt wielu kalorii.
Czasami na to, że dziecko zbyt dużo waży wpływ mają czynniki genetyczne. Jeżeli oboje z rodziców są otyli, a do tego podobne problemy występują w ich rodzinach, to bardzo prawdopodobne, że dziecko będzie borykało się z problemem otyłości. Na nasze geny niestety nie mamy żadnego wpływu, jednak w innych przypadkach, możemy skutecznie zapobiegać otyłości u naszych pociech.
Otyłość może być także skutkiem czynników środowiskowych. Jednym z nich jest na przykład nieprawidłowa dieta matki w okresie ciąży. Również przekarmianie dziecka, kiedy jest ono jeszcze małe, w późniejszych latach może powodować poważne problemy z wagą.
Uważajmy na to, co jedzą nasze dzieci, gdyż leczenie otyłości jest bardzo trudne, ze względu na to, iż dzieci w fazie wzrostu potrzebują wielu składników odżywczych i w związku z tym nie można u nich stosować niskokalorycznych diet.
U coraz większej liczby dzieci stwierdza się przypadłość nazywaną nadpobudliwością.
Czym właściwie charakteryzuje się to schorzenie? Otóż są trzy podstawowe cechu, które je definiują – nadmierna ruchliwość, nadmierna impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi.
Objawy nadpobudliwości można stwierdzić już po wystąpieniu jednaj z tych cech. U chłopców z reguły najczęściej występuje nadmierna ruchliwość. Polega na tym, że dziecko nieustannie jest w ruchu, nie może usiedzieć przez dłuższy czas w jednym miejscu, biega, skacze. Z kolei u dziewczynek dominuje nasilone zaburzeni koncentracji.
Takie dziecko na pierwszy rzut oka może wydawać się spokojne i nie wzbudzać żadnych podejrzeń swoim zachowaniem, lecz gdy na przykład zostanie w środku lekcji zapytane przez nauczyciela o jakąś rzecz, to wtedy nie ma pojęcia, o co chodzi, wydaje się jakby myślami było zupełnie gdzie indziej. Amerykańscy psychiatrzy nazywają nadpobudliwość ADHD.
Bardzo często razem z ADHD u dzieci występuje dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia oraz zespół niezgrabności ruchowej.
Wielu rodziców staje przed dylematem, czy szczepić swoje dzieci przeciwko chorobom zakaźnym.
Pediatrzy nie mają w tej dziedzinie żadnych wątpliwości – jak najbardziej, szczepić. Szczepionki były znane już w starożytności, jako ochrona przed różnego rodzaju groźnymi dla najmłodszych chorobami zakaźnymi.
Szczepionka, podając definicje medyczną, to nic innego jak podanie do organizmu preparatu zawierającego antygen patogennego drobnoustroju. W Polsce szczepienia dzieci są obowiązkowe od ponad 50 lat.
Co roku aktualizowany jest program szczepień. Jest to zależne od warunków epidemiologicznych, technicznych i finansowych. Szczepionki obowiązkowe są w pełni refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, natomiast za te zalecane, muszą już zapłacić rodzice.
Szczepienia obowiązkowe prowadzone są obecnie przeciwko gruźlicy, krztuścowi, błonicy, odrze, tężcowi, różyczce, śwince, wirusowemu zapaleniu wątroby typu b, nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), oraz przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Hib.
Jak postępować z dzieckiem po rozwodzie?
W Polsce zazwyczaj sądy rodzinne przydzielają dziecko matce. Nie oznacza to jednak, że rola ojca w życiu dziecka powinna być wtedy ograniczona. Relacje te powinny być w miarę możliwości zrównoważone. Jednak pomimo tego dziecko może czuć się zagubione w takiej sytuacji.
Powinniśmy traktować je w tym okresie szczególnie delikatnie. Okazywać mu na każdym kroku, że je kochamy i że zawsze może na nas liczyć. Niezależnie od wieku dziecka, rozwód rodziców zawsze jest dla niego bardzo bolesny. Dziecko bardzo przezywa rozpad kochającej się dotąd rodziny, czuje się niepewnie. Nie tylko nam jest wtedy trudno.
Dziecko równie silnie odczuwa żal smutek, niekiedy złość, opuszczenia samotność. Musimy małymi krokami powoli odbudowywać zaufanie, którym dziecko nas dotąd darzyło. Nie można dziecku mówić o tym, z czyjej winy rozpadło się nasze małżeństwo. Może wtedy stać się ono bardzo nieufne w stosunku do jednego z rodziców lub do obojga. Dziecka nie należy mieszać w rozgrywki pomiędzy rodzicami.
Wychowanie dzieci to nie lada sztuka.
Jeśli nawet przed urodzeniem twojego pierwszego dziecka wydawało ci się, że lubisz dzieci i masz z nimi bardzo dobry kontakt, to gdy twoja pociecha przyszła na świat, twoje przypuszczenia mogły ulec diametralnej zmianie. Wychowanie dziecka opiera się przede wszystkim na autorytecie rodziców.
Dzieci tylko wtedy będą liczyć się ze zdaniem rodzica i szanować go, gdy będą dostrzegały jego autentyczność. O czym tu mowa? Przede wszystkim o tym, że rodzic musi być szczery w tym, co robi, nie może stosować w swoim postępowaniu tak zwanej podwójnej moralności. Twoje zachowanie zawsze musi być naturalne i takie samo w każdej sytuacji.
Jeśli poza domem, w stosunku do rodziny i znajomych będziesz zachowywać się inaczej, dziecko od razu to wyczuje. Najmłodsi są mistrzami w dostrzeganiu obłudy. Pamiętaj o tym, że musisz być dla dziecka przykładem, wzorem do naśladowania. Musisz postępować według takich samych zasad, które starasz się wpoić swoim dzieciom.
Drobne urazy w wieku dziecięcym są normalną sprawą, zwykle nie są niebezpieczne. W skutek urazu naczyń krwionośnych dziecko odczuwa się ból, pojawia się krwiak (siniec) i obrzęk. Mimo nieprzyjemnych objawów, tego typu urazy są zwykle niegroźne i mijają bez powikłań. Na bolące miejsca powinniśmy stosować chłodne okłady z lodu. Wskazane jest także stosowanie specyfików przeciw obrzękowych oraz lekarstw przeciwbólowych. Przyspieszenie znikania krwiaków uzyskamy używając okłady z preparatów Arniki.
Stłuczeniom nierzadko towarzyszą starcia naskórka i skaleczenia, które przeważnie wymagają zdezynfekowania. Rany i skaleczenia powinniśmy przemyć wodą utlenioną lub innym specyfikiem dezynfekującym oraz opatrzyć jałowym opatrunkiem. Duże rany i otarcia , zwłaszcza te które są zabrudzone ziemią, powinniśmy skonsultować z lekarzem w celu dobrego leczenia i podania surowicy przeciwtężcowej lub (zelży od wieku dziecka i od tego, czy było szczepione) odpowiadającej dawce szczepionki przeciwtężcowej.
Na tym blogu w najbliższym czasie znajdziesz publikacje dotyczące zdrowia twojego dziecka. Zapraszamy do częstego odwiedzania bloga.