U coraz większej liczby dzieci stwierdza się przypadłość nazywaną nadpobudliwością.

Czym właściwie charakteryzuje się to schorzenie? Otóż są trzy podstawowe cechu, które je definiują – nadmierna ruchliwość, nadmierna impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi.

Objawy nadpobudliwości można stwierdzić już po wystąpieniu jednaj z tych cech. U chłopców z reguły najczęściej występuje nadmierna ruchliwość. Polega na tym, że dziecko nieustannie jest w ruchu, nie może usiedzieć przez dłuższy czas w jednym miejscu, biega, skacze. Z kolei u dziewczynek dominuje nasilone zaburzeni koncentracji.

Takie dziecko na pierwszy rzut oka może wydawać się spokojne i nie wzbudzać żadnych podejrzeń swoim zachowaniem, lecz gdy na przykład zostanie w środku lekcji zapytane przez nauczyciela o jakąś rzecz, to wtedy nie ma pojęcia, o co chodzi, wydaje się jakby myślami było zupełnie gdzie indziej. Amerykańscy psychiatrzy nazywają nadpobudliwość ADHD.

Bardzo często razem z ADHD u dzieci występuje dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia oraz zespół niezgrabności ruchowej.