Aby dziecko rozwijało się w poprawny sposób musisz zwrócić odpowiednią uwagę na to co on je.
Odpowiednie posiłki zapewnią mu zdrowy rozwój oraz uchronią przed wieloma chorobami. Oto kilka rad jak dobrze karmić swoje dziecko. Oczywiście przez pierwsze pół roku to mleko matki jest najlepszym posiłkiem dla bobasa, później jego menu trzeba będzie dobrze urozmaicić.
Następnie trzeba zapewnić dziecku potrawy nie tylko sporządzane na mleku aby dostarczyć wszystkich niezbędnych witamin i minerałów. Oczywiście od małego nie powinniśmy dawać dziecku zbyt wielu słodyczy, gdyż stanie się ono szybko otyłe.
Należy zachęcić dziecko do spożywania owoców i warzyw. Warto do z tym oswajać od wczesnych lat życia. Warto je również zachęcić do jedzenia jogurtów. Dziecko uczone tego od małego, później już nie będzie miało oporów przed spożywaniem zdrowych posiłków.
Rodzice powinni dawać dobry przykład i jeść takie rzeczy przy dziecku aby pokazać, że taki potrawy są pyszne. Dzieci powinny też przyjmować tłuszcze roślinne.
Dzieci należy chronić bardzo uważnie przed wszystkimi urazami, chorobami i pneumokokami, które mogą powodować rozmaite choroby oraz ciężkie powikłania pochorobowe. Chroń dziecko przed pneumokokami.
Koniecznie postaw na szczepienia gdyż wtedy uda ci się walczyć z nimi. Kiedy zaszczepisz dziecko ochronisz go przed grypą i wszelkimi powikłaniami pogrypowymi.
Najlepiej podać tego rodzaju szczepionkę już w drugim miesiącu życia dziecka. Najpóźniej powinnaś zaszczepić dziecko w wieku dwóch lat. Warto zaszczepić dziecko, ponieważ gdy pójdzie do przedszkola a następnie szkoły to będzie narażony na rozmaite choroby, jego odporność będzie o wiele słabsza a taka szczepionka skutecznie je ochroni.
Dziecku podaje się trzy szczepionki przeciw pneumokokom i dopiero po dwóch latach następna a zarazem ostatnią. Ma ona na zadaniu przypomnieć organizmowi, że jest szczepiony. Zrób wszystko, aby uchronić dziecko przed pneumokokami i je zaszczep. Ochronisz je wtedy przed grypą i ciężkimi powikłaniami po tej chorobie.
Należy odpowiednio chronić dziecko przed rozmaitymi urazami.
Mogą one się mu przydarzyć nie tylko w wakacje. Ruchliwe dziecko jest narażone na rozmaite urazy przez cały rok. Najniebezpieczniejsze sa urazy głowy, chroń dziecko przed takimi przykrymi przygodami.
Zainwestuj w kask, niech go zawsze nosi, gdy jeździ rowerem czy na rolkach. Jeśli taki uraz się trafi i zaobserwujesz jakieś dziwne objawy to koniecznie jedź z dzieckiem do lekarza. Jeśli przy codziennych figlach dziecko się skaleczy czy otrze naskórek to koniecznie zdezynfekuj rany. Jeśli obrzęk zacznie się powiększać to koniecznie zgłoś się z dzieckiem do lekarza.
Jeśli przydarzy się mu złamanie to konieczna będzie interwencja chirurga, który na pewno bardzo dobrze zajmie się złamaniem i po kilku tygodniach ręka albo noga będą jak nowe.
Skręcenia stawu to również przypadłość, z którą należy zawieźć dziecko do lekarza. Należy mieć dziecko na oku a gdy coś się zdarzy i nie jest to zwykłe otarcie naskórka to najlepiej zgłośnić się do lekarza.
W okresie zimowym, gdy na dworze mróz, dzieci o wiele częściej chorują.
Rozpoczyna się wtedy okres przeziębień, który potrwa aż do wiosny. Ciężko jest uchronić dziecko przed przeziębieniem, jest to wręcz niemożliwe. Przytrafia się ono każdemu dziecku, a niektórym nawet 6 – 7 razy w roku.
Jest ono powodowana w większości przypadków przez wirusy. Przenoszą się one na odzieży i wielu innych przedmiotach codziennego użytku. Potrafią przeżyć bardzo długo w pomieszczeniach. Bardzo duże ryzyko złapania wirusa przeziębienia występuje w przedszkolach i szkołach. Dzieci wkoło kichają i kaszlą, przez co przenoszą wirusy.
Dlatego tez tak bardzo ważne jest częste mycie rąk dziecku oraz pranie odzieży. Aby całkowicie uchronic malucha przed zachorowaniem, najlepiej byłoby go całkowicie odizolować od otoczenia. Nie jest to jednak najlepszy pomysł z wiadomych powodów.
Zamiast tego lepiej jest zadbać o właściwą dietę dziecka, o utrzymywanie higieny itp. Można także wspomagać jego odporność preparatami przepisanymi przez lekarza.
Małe dzieci maja zwykle tendencje do częstych zachorowań. Aby temu zapobiec można próbować zwiększyć odporność dziecka.
Jak to zrobić? Jest kilka podstawowych zasad, których powinnaś się trzymać.
Po pierwsze staraj się regularnie wietrzyć mieszkanie i dbaj o właściwą wilgotność powietrza. Bardzo ważne jest także odpowiednie do pogody ubieranie dziecka. Nie można go przegrzewać, ale też nie można przesądzać w drugą stronę – dziecku nie może być zimno. Pilnuj także tego, aby nie palić papierosów w obecności dziecka.
Bardzo ważnym elementem jest właściwa dieta – dużo witamin, minerałów, wapnia i innych cennych składników. Dziecko musi mieć także zapewniony ruch na świeżym powietrzu, i to w dużych ilościach.
Jeśli to nie wystarczy, aby dziecko rzadziej chorowało, to możesz dodatkowo spytać swojego lekarza o poradę. Może on na przykład przepisać dziecku preparaty zwiększające odporność. Pamiętaj ponadto o tym, aby użyć dziecko od małego podstawowych zasad dbania o higienę, kondycje i zdrowie.
U dzieci w dwóch pierwszych latach życia często obserwuje się chorobę zwaną trzydniówką.
Czym się charakteryzuje? Otóż jest to nic innego jak zwykła infekcja wirusowa. Przy tej chorobie u dziecka przez dokładnie trzy dni utrzymuje się temperatura 39 – 40 stopni Celsjusza.
Po trzech dniach gorączki u dziecka pojawia się plamista wysypka, która obejmuje całe ciało. Oprócz tych objawów u dziecka można często zaobserwować także dreszcze, wymioty, biegunkę. Wysypkę najwcześniej można zauważyć na tułowiu dziecka, potem przenosi się na ramiona i nogi. Nie trzeba na nią stosować żadnych maści ani tym podobnych środków.
Po dwóch lub trzech dniach sama znika całkowicie. Aby zbić dziecku temperaturę najlepiej jest stosować zimne okłady oraz letnie kąpiele. Jeśli u dziecka zauważymy drgawki, to pod żadnym pozorem nie trzymamy je za rączki i nóżki, bo mogą je one sobie zwichnąć. Po prostu uważajmy, aby dziecko nie uderzyło się w nic. Dziecko koniecznie musi leżeć w łóżku, aż do momentu zniknięcia wysypki.
Coraz więcej dzieci boryka się z problemem otyłości. Podstawowym powodem występowania nadprogramowych kilogramów u dzieci jest niewłaściwa dieta. Jednak nie zawsze przyczyna tkwi w złym odżywianiu dziecka i dostarczaniu mu zbyt wielu kalorii.
Czasami na to, że dziecko zbyt dużo waży wpływ mają czynniki genetyczne. Jeżeli oboje z rodziców są otyli, a do tego podobne problemy występują w ich rodzinach, to bardzo prawdopodobne, że dziecko będzie borykało się z problemem otyłości. Na nasze geny niestety nie mamy żadnego wpływu, jednak w innych przypadkach, możemy skutecznie zapobiegać otyłości u naszych pociech.
Otyłość może być także skutkiem czynników środowiskowych. Jednym z nich jest na przykład nieprawidłowa dieta matki w okresie ciąży. Również przekarmianie dziecka, kiedy jest ono jeszcze małe, w późniejszych latach może powodować poważne problemy z wagą.
Uważajmy na to, co jedzą nasze dzieci, gdyż leczenie otyłości jest bardzo trudne, ze względu na to, iż dzieci w fazie wzrostu potrzebują wielu składników odżywczych i w związku z tym nie można u nich stosować niskokalorycznych diet.
U coraz większej liczby dzieci stwierdza się przypadłość nazywaną nadpobudliwością.
Czym właściwie charakteryzuje się to schorzenie? Otóż są trzy podstawowe cechu, które je definiują – nadmierna ruchliwość, nadmierna impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi.
Objawy nadpobudliwości można stwierdzić już po wystąpieniu jednaj z tych cech. U chłopców z reguły najczęściej występuje nadmierna ruchliwość. Polega na tym, że dziecko nieustannie jest w ruchu, nie może usiedzieć przez dłuższy czas w jednym miejscu, biega, skacze. Z kolei u dziewczynek dominuje nasilone zaburzeni koncentracji.
Takie dziecko na pierwszy rzut oka może wydawać się spokojne i nie wzbudzać żadnych podejrzeń swoim zachowaniem, lecz gdy na przykład zostanie w środku lekcji zapytane przez nauczyciela o jakąś rzecz, to wtedy nie ma pojęcia, o co chodzi, wydaje się jakby myślami było zupełnie gdzie indziej. Amerykańscy psychiatrzy nazywają nadpobudliwość ADHD.
Bardzo często razem z ADHD u dzieci występuje dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia oraz zespół niezgrabności ruchowej.
Wielu rodziców staje przed dylematem, czy szczepić swoje dzieci przeciwko chorobom zakaźnym.
Pediatrzy nie mają w tej dziedzinie żadnych wątpliwości – jak najbardziej, szczepić. Szczepionki były znane już w starożytności, jako ochrona przed różnego rodzaju groźnymi dla najmłodszych chorobami zakaźnymi.
Szczepionka, podając definicje medyczną, to nic innego jak podanie do organizmu preparatu zawierającego antygen patogennego drobnoustroju. W Polsce szczepienia dzieci są obowiązkowe od ponad 50 lat.
Co roku aktualizowany jest program szczepień. Jest to zależne od warunków epidemiologicznych, technicznych i finansowych. Szczepionki obowiązkowe są w pełni refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, natomiast za te zalecane, muszą już zapłacić rodzice.
Szczepienia obowiązkowe prowadzone są obecnie przeciwko gruźlicy, krztuścowi, błonicy, odrze, tężcowi, różyczce, śwince, wirusowemu zapaleniu wątroby typu b, nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), oraz przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Hib.
Drobne urazy w wieku dziecięcym są normalną sprawą, zwykle nie są niebezpieczne. W skutek urazu naczyń krwionośnych dziecko odczuwa się ból, pojawia się krwiak (siniec) i obrzęk. Mimo nieprzyjemnych objawów, tego typu urazy są zwykle niegroźne i mijają bez powikłań. Na bolące miejsca powinniśmy stosować chłodne okłady z lodu. Wskazane jest także stosowanie specyfików przeciw obrzękowych oraz lekarstw przeciwbólowych. Przyspieszenie znikania krwiaków uzyskamy używając okłady z preparatów Arniki.
Stłuczeniom nierzadko towarzyszą starcia naskórka i skaleczenia, które przeważnie wymagają zdezynfekowania. Rany i skaleczenia powinniśmy przemyć wodą utlenioną lub innym specyfikiem dezynfekującym oraz opatrzyć jałowym opatrunkiem. Duże rany i otarcia , zwłaszcza te które są zabrudzone ziemią, powinniśmy skonsultować z lekarzem w celu dobrego leczenia i podania surowicy przeciwtężcowej lub (zelży od wieku dziecka i od tego, czy było szczepione) odpowiadającej dawce szczepionki przeciwtężcowej.